Trichaptum abietinum

Trichaptum abietinum

Niszczyk iglastodrzewny

 Trichaptum abietinum

           (Dicks.) Ryvarden (1972)

 

11 listopada 2010 Tuszkowy-Lipusz
14 stycznia 2019 TPK Gdańsk Sopot

owocniki 

bocznie przyrośnięte, przyrośnięto-odgięte lub resupinatowe w zależności od położenia na podłożu; pojedynczo lub w szeregach i grupach do kilkuset kapelusików; półkuliste do wachlarzykowatych; do 25 mm szerokości i 1-2 mm grubości; powierzchnia filcowato owłosiona, z wiekiem naga, nierówna, koncentrycznie bruzdowana; początkowo biaława, potem szarzeje i żółknie, często w warstwie włosków rozwijają się glony nadając powierzchni zielonkawą barwę; brzeg kapelusza falisty, cienki, ostry, u młodych owocników może mieć fioletowawą barwę

pory: 

początkowo barwy fioletowej, szczególnie na brzegu, z wiekiem żółtobrązowe, tej też barwy po wyschnięciu; małe, 3-4 na mm, z wiekiem wydłużające się, labiryntowate i rozrywane, ale na brzegu kapelusza hymenofora pozostaje porowaty

rurki:

jednowarstwowe, krótkie, 1-2 mm.

miąższ: 

elastyczny, skórzasty, bardzo cienki, do 1 mm grubości, bez smaku i o słabym swoistym zapachu

forma ochrony:

brak

wartość:

niejadalne

wystepowanie:

bardzo pospolity, szczególnie w lasach górskich, na martwym drewnie drzew iglastych, preferuje jodłę, sosnę; także występuje na świerku i modrzewiu; wywołuje zgniliznę drewna typu białego

internet:

Snowarski

galeria zdjęć