Collybia cookei

Collybia cookei

Pieniążek żółtobulwkowy

       Collybia cookei

             (Bres.) J. D. Arnold (1935)

 

  

13/10/2018 Wejherowo-Orle na zmurszałym drewnie i starych opieńkach

  

13/10/2018 Wejherowo-Orle na zmurszałym drewnie i starych opieńkach

owocniki

kapelusz: 

słabo higrofaniczy, wilgotny biały z bladobrązowym środkiem, wysychając blednie; 2-7(10) mm średnicy, młody półkulisty lub stożkowaty z małym garbkiem, potem wypukły do płaskiego z zagłębieniem w centrum, brzeg początkowo podwinięty; powierzchnia młodego pod lupą nieco włókienkowata, nieco promieniście bruzdowany przy brzegu

blaszki:

białe, jasnobrązowe, ostrze tej samej barwy; gęste; przyrośnięte i nieco zbiegające z ząbkiem; ok. 1 mm szerokości

trzon: 

biały lub bardzo jasnobrązowy; 15-45 × 0.3-1 mm, równogruby; powierzchnia drobno oprószona, u podstawy z białymi, odstającymi włoskami; sklerota kulista lub nieco spłaszczona, żóła, ochrowo-pomarańczowa, matowa

miąższ:  

bardzo cienki, biały, smak i zapach niewyczuwalne

forma ochrony:

brak

wartość:

niejadalne

występowanie:

owocniki wyrastają saprotroficznie, od lata do jesieni, w lasach, na silnie rozłożonych, czarnych i zmumifikowanych, resztkach grzybów blaszkowych tworzących duże owocniki (np. gołąbek (Russula)mleczaj (Lactarius)opieńka (Armillaria)pieniążnica szerokoblaszkowa (Megacollybia platyphylla)) i na resztkach grzybów porowych (np. wachlarzowiec olbrzymi (Meripilus giganteus)żagiew zmienna (Polyporus varius)błyskoporek promienisty (Inonotus radiatus)), także na silnie rozłożonym drewnie

internet:

Snowarski

galeria zdjęć