Armillaria mellea

Opieńka miodowa właściwa
          Armillaria mellea
       (Vahl: Fr.) P. Kumm. (1871)

Owocniki znalezione 27 sierpnia 2005

lesie bukowym w Kościerzynie

owocniki
kapelusz:
w przeciwieństwie do opieńki ciemnej kapelusze ma bardziej żółtawe i mają mniej  łuseczek
blaszki:
są czysto białe
trzon:
pierścień żółtawy od spodu
miąższ:
białawy z mięsnym odcieniem o nieprzyjemnym zapachu sera Camembert; smak na początku łagodny potem drażniący
forma ochrony:
brak
wartość:
jadalne
występowanie:
na drzewach i drewnie liściastym, bukadębugrabu i owocowych
właściwości lecznicze:
aktywne wyciągi z opieniek działają przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo ( np. przeciwko staphylokokom i pneumokokom); w wyciągu znajdują się m. in. kwasy proprionowy i masłowy; pierwsze doświadczenia wykazały, ze wyciągi z opieniek polepszają u zwierząt czynność serca i ukrwienie kończyn i mózgu;
w badaniach na myszach zauważono, że uzyskana z tych grzybów substancja–peptydoglukanowa frakcja B-hamuje narastanie nowotworu ( sarkoma S 180); w medycynie 
chińskiej wyciągi z opieniek stosowano przy leczeniu płuc, wątroby
i schorzeń
 żołądka; Chińczycy produkowali ekstrakty lecznicze także z grzybni opieniek; prawidłowo stosowane leczenie przy użyciu przetworów z opieńki miodowej zapobiega występowaniu zgagi, przeciwdziała wysychaniu naskórka, pomaga w bólach dolnego
odcinka kręgosłupa; opieńki są także lekiem prewencyjnym w przypadku niektórych chorób oczu (kurza ślepota) i wpływają pozytywnie na ukrwienie mózgu
internet:
atlas grzybów    

galeria zdjęć